Zabieg rekonstrukcji małżowiny usznej. Podstawowe informacje

zabieg rekonstrukcji twarzy

Rekonstrukcja małżowiny usznej to jeden z najtrudniejszych zabiegów z zakresu chirurgii plastycznej. Jego wykonanie wymaga wysokiego stopnia kwalifikacji, dokładności i czasu. Właściwie przeprowadzona operacja zapewnia satysfakcjonujący rezultat kosmetyczny, a także uwalnia pacjenta od poczucia kompleksu, wywołanego dotychczasowym wyglądem.

Dla kogo dedykowany jest zabieg?

Zabiegowi rekonstrukcji poddają się przede wszystkim osoby cierpiące na niedorozwój małżowiny usznej (tzw. mikrocję). Wadzie tej towarzyszą zaburzenia słuchu, wynikające z niewykształcenia przewodu słuchowego i braku otworu słuchowego. Defekt tego typu występuje średnio raz na 10 tysięcy urodzeń. Rekonstrukcja ucha z chrząstki żebrowej wymaga dysponowania odpowiednią ilością materiału chrzęstnego, dlatego nie zaleca się jej wykonywania u noworodków oraz dzieci poniżej 6. roku życia. Poza deformacją wrodzoną, operacja znajduje zastosowanie w przypadku pourazowej utraty małżowiny lub jej części.

Przeciwwskazania do wykonania zabiegu

Niestety nie zawsze zabieg można wykonać. Przeprowadzanie plastyki odradza się u osób, posiadających blizny chirurgiczne w obrębie ucha. Blizny niekorzystnie wpływają na ukrwienie tkanek i zmniejszają szansę na udaną rekonstrukcję.

Zabieg chirurgiczny z własnej chrząstki żebrowej nie jest też rekomendowany osobom starszym, które utraciły ucho ze względów onkologicznych. W ich przypadku, alternatywę stanowi sylikonowa proteza mocowana w kości czaszki – objaśnia dr Jerzy Chęciński, ekspert ds. chirurgii estetycznej.

Na czym polega operacja?

Operacja rekonstrukcji małżowiny usznej składa się de facto z dwóch zabiegów. Podczas pierwszego, chirurg pobiera fragment chrząstki żebrowej, którą formuje na kształt przyszłej małżowiny usznej. Gotowa małżowina zostaje wszczepiona do specjalnie przygotowanej kieszonki skórnej. W czasie drugiego zabiegu, wytworzeniu ulega rowek zauszny. Lekarz koryguje małżowinę, dopasowując ją do wyglądu przeciwległego ucha. Operacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym.

W sytuacji, gdy odbudowa małżowiny z chrząstki nie jest możliwa, dokonuje się wszczepienia tytanowych implantów w kość skroniową. Na nich zaczepione zostają sztuczne małżowiny o naturalnym wyglądzie – dodaje dr Chęciński.

Rekonwalescencja

Okres regeneracji po pierwszym etapie zabiegu trwa od 1 do 2 tygodni. Po kilku dniach lekarz usuwa dreny ssące oraz szwy skórne z ucha i okolicy żebrowej. Drugi etap operacji odbywa się zazwyczaj po pół roku. Osoba po zabiegu rekonstrukcji ucha powinna stosować się do zaleceń lekarza oraz stawiać na uzgodnione kontrole. Tylko ostrożne postępowanie gwarantuje właściwą adaptację nowego ucha i nadanie mu pełnej funkcjonalności.