Metody barwienia skóry

Wyroby skórzane, takie jak tapicerka, torby, elementy odzieży czy buty, występują obecnie w praktycznie wszystkich możliwych do pomyślenia kolorach. Mało tego, nadające im barwę substancje często są w stanie pełnić dodatkowo funkcję ochronną. Wyróżnia się zasadniczo dwa procesy, dzięki którym można zmienić kolor naturalnej skóry, przy czym nieraz zamierzony efekt uzyskuje się poprzez zastosowanie jednego po drugim.

Skóra nabiera pewnego odcienia już w procesie garbowania, a odcień ten zależy od rodzaju użytych garbników. Te roślinne nadają kolor brązowy, podczas gdy syntetyczne (i ałun) wybielają. Tran z kolei barwi na żółto, a garbniki chromowe – na kolor szarofioletowy.

Przefarbowanie

Po garbowaniu można przystąpić do pierwszego ze wspomnianych procesów, czyli do przefarbowania skóry. Polega on na wchłanianiu przez nią barwnika, a następnie wypłukaniu nadmiaru farby, aby skóra nie puszczała koloru. Kiedyś używano do tego toksycznych barwników azowych, które zastąpione zostały bezpieczniejszą farbą anilinową.

Na przefarbowaniu skóry można teoretycznie poprzestać. – Mamy wówczas do czynienia z tzw. skórą anilinową, zwaną niekiedy aniliną, która cechuje się wyraźnie widocznymi porami – mówi dystrybutor skórzanego obuwia marki Steel. Pory można też zauważyć w przypadku skóry semi-anilinowej (lub semi-aniliny), poddanej drugiemu z procesów tylko w niewielkim stopniu.

Farbowanie powierzchniowe

Ów drugi proces to farbowanie powierzchniowe. Nazywa się go też czasem pigmentowanie – od rozpylanego na powierzchnię skóry pigmentu, którego postać stanowi zarazem warstwę ochronną. Umieszczona na potraktowanej w ten sposób skórze kropla wody nie zostanie wchłonięta, po czym można rozpoznać właśnie skóry farbowane powierzchniowo. Łatwiej się je czyści i pielęgnuje, są jednak nieco mniej przyjemne w dotyku niż skóry anilinowe.

W zależności od tego, jaka ilość pigmentu została nałożona na skórę, wyróżnia się wspomnianą już semi-anilinę (cienka warstwa pigmentu) oraz w pełni zafarbowaną powierzchniowo skórę pigmentowaną, w przypadku której pory są prawie albo całkowicie niewidoczne. Jeśli natomiast chodzi o paletę dostępnych odcieni, to dzięki tej technice można uzyskać praktycznie wszystkie, włącznie z metalicznymi oraz połyskliwymi, jak również tworzyć trwałe wielokolorowe wzory.

Wykończenie

Po nałożeniu pigmentu stosuje się jeszcze przezroczysty lakier ochronny, odpowiedzialny za stabilność koloru, a także pożądany stopień połysku farbowanej skóry. Niektóre procesy produkcyjne przewidują też powlekanie jeszcze jedną warstwą, a mianowicie naklejaną folią, co stosuje się chociażby w tzw. skórach PU czy skórach lakierowanych.